Δευτέρα, 18 Απριλίου 2011

Ο πιο hipster παίρνει το γκομενάκι...

                                                       
Ο Dolan ξέρει να τραβάει την προσοχή. Είναι νέος, με πάθος, ατέλειωτη αγάπη για το σινεμά. Ξέρει πολύ καλά να σε κάνει να προσέχεις το δημιούργημα του από το πρώτο πλάνο και να λες "ώπα ταλεντάκι ο μικρός". Στυλιζάρισμένα πλάνα, ψαγμένη μουσικούλα(καλά μπορούσαν και καλύτερα), σου θυμίζει όλους τους αγαπημένους δημιουργούς. Είναι γνώριμη η αίσθηση, γεμίζεις ζεστασιά, νιώθεις ασφάλεια και λίγη μελαγχολία. Νιώθεις όλα τα συναισθήματα που πρέπει να σου προσφέρει το σινεμά. Και εκεί που χαίρεσαι και λες "βρήκα ταινία να γουστάρω", εκεί νομίζω ξεφουσκώνει όλο αυτό.


Ταλέντο δεν λέω αλλά το σενάριο είναι κάπως..."δήθεν". Και ελαφρά για ύπνο! Τυπάκια που τα ξέρασε η Athens Voice, βγαλμένα από τον παράδεισο του κάθε χίπστερ περιφέρουν τον cool αέρα τους, τα στυλάτα μαλλιά τους και τα ανοιχτά μυαλά τους για μία ώρα και σαράντα λεπτά. Το αντικείμενο του πόθου δεν έχει τίποτα ερωτεύσιμο πάνω του και γενικά όλα κινούνται σε ρηχά νερά. Θυμήσου τον αυθεντικά τρελό Πιερό ή την ηρωίδα του Kar Wai που όποτε φοράει αδιάβροχο, φοράει και γυαλιά ηλίου γιατί "ποιος ξέρει πότε θα βρέξει ή θα έχει ήλιο;". Ήρωες γεννημένοι ποιητές και ερωτεύσιμοι χωρίς να το επιδιώκουν. Εδώ ο Nicolas είναι αστείος. Κανένα βάθος, καμία ποίηση, τίποτα το ελκυστικό. Εκτός ίσως από τις μπούκλες του!


Και ο ίδιος ο Dolan είναι κάπως σαν τον ήρωά του. Ψωνισμένος του κερατά, θέλει να κάνει εντύπωση αλλά ουσιαστικά δεν έχει πολλά να πει(ή δεν έχει βρει τον τρόπο). Ωστόσο το ότι διατυμπανίζει έτσι την αγάπη του για το ίδιο το σινεμά με κάνει να τον εκτιμώ απεριόριστα και να περιμένω πράγματα από αυτόν(είναι ξεκάθαρο ότι διαθέτει το ταλέντο). Ίσως όταν ωριμάσει να μου πει περισσότερα, ίσως να μην "το΄χει" με το σενάριο. Ίσως πάλι να τα κάνει όλα εξαιρετικά και απλά να μην είναι του γούστου μου. Θα δείξει...

                                      

8 σχόλια:

  1. Μια χαρά τα λες. Απλώς, είναι μόλις 21 και δεν έχει ωριμάσει σεναριακά (είτε στην ουσία είτε στον τρόπο που εκφέρει τις ιδέες του). Είναι απόλυτα λογικό, αλλά έχουμε να περιμένουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Συμφωνώ και με τους δυο σας.
    Το σενάριο είναι η επιτομή του δηθενισμού, ο Dolan ασχολείται περισσότερο με τα ρούχα και τα χρώματα παρά με το σενάριο, το οποίο είναι σαν να φωνάζει "Έϊ κοιτάξτε με, είμαι κουλτούρα!".
    Πολλά ήθελε να πει, αλλά σκόνταψε στο επιτηδευμένο στυλ του και στις φιλοδοξίες του. Αλλά είχε και τις στιγμές της: άψογα σκηνοθετημένες σιωπές και βλέμματα, μοναδικής ομορφιάς κάδρα που παραπέμπουν σε Kar Wai, πολλά χρώματα. Αλλά, αν δεν ήταν τόσο δήθεν και αν ο Dolan ασχολιόταν περισσότερο με το σενάριο, από τα χρώματα και τα ρούχα ίσως να έβγαινε ένα μικρό αριστούργημα.
    Φυσικά, όμως, πρέπει να δείξουμε επιείκεια λόγω της ηλικίας του.

    Προσωπική αξιολόγηση:
    3/5

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Βλέπω συμφωνούμε όλοι! Να τα πούμε και στον aldo όμως :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εγώ του τα΄πα ρε και με έβρισε! ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ασε που οι πρωταγωνιστές είναι κάτι μεταξύ ''super idol'' και ''master chef''!!!Και απο ταλέντο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εμένα πάντως ιδιαίτερα η κοπελιά μου άρεσε αρκετά. Να το πω κι αυτό :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ""Ο Dolan ξέρει να τραβάει την προσοχή. Είναι νέος, με πάθος, ατέλειωτη αγάπη για το σινεμά. Ξέρει πολύ καλά να σε κάνει να προσέχεις το δημιούργημα του από το πρώτο πλάνο και να λες "ώπα ταλεντάκι ο μικρός". Στυλιζάρισμένα πλάνα, ψαγμένη μουσικούλα(καλά μπορούσαν και καλύτερα), σου θυμίζει όλους τους αγαπημένους δημιουργούς. Είναι γνώριμη η αίσθηση, γεμίζεις ζεστασιά, νιώθεις ασφάλεια και λίγη μελαγχολία. Νιώθεις όλα τα συναισθήματα που πρέπει να σου προσφέρει το σινεμά. Και εκεί που χαίρεσαι και λες "βρήκα ταινία να γουστάρω""

    ποσο ωραία τα λες:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Xαχαχαχα τι να σου πω παιδάκι μου, δεν παίρνεις από λόγια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή