Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011

Badlands

                                                                         
Είχα αρχίσει να γράφω για το Tree of Life αλλά δεν την πάλεψα. Βασικά γιατί ακόμη δεν έχω σχηματίσει άποψη και γιατί με άφησε κάπως μουδιασμένη η ταινία(όχι με την καλή έννοια). Οπότε είπα να ποστάρω κάτι για το Badlands, που ήθελα και καιρό να το κάνω. Την πρώτη ταινία του Terrence Malick την οποία αγαπάω ιδιαίτερα. Την αγαπάω για διάφορους λόγους. Για το "δύο εναντίον όλων" μοτίβο, γιατί οι ήρωες παλεύουν επειδή απλά είναι διαφορετικοί, γιατί χωρίς αυτή δεν θα υπήρχε το True Romance, για την υπέροχη Sissy Spacek με το αλλόκοτο πρόσωπο, για τη λατρεμένη μέχρι αισχάτων επαναλαμβανόμενη μουσική(μεταξύ μας στο True Romance μου ακούγεται ακόμη καλύτερη)...


Ο Kit είναι σκουπιδιάρης. Γνωρίζει τη δεκαπεντάχρονη Holly και γίνονται ζευγάρι. Λόγω του επαγγέλματός του αλλά και του νεαρού της ηλικίας της ξέρουν πως ο πατέρας της δεν θα συνεναίσει σ΄αυτή τη σχέση. Έτσι αποφασίζουν να φύγουν μαζί. Το ταξίδι ξεκινάει στραβά, με έναν (όχι και τόσο) αναγκαίο φόνο. Έτσι συνεχίζουν το δρόμο τους, καταζητούμενοι και ξεκινάει μια νέα ζωή που χωράει μόνο τους δυο τους. Κανέναν άλλο και κυρίως κανένα μάρτυρα. Είπα προηγουμένως πως αγαπάω αυτή την ταινία για πολλούς λόγους, αλλά αυτό για το οποίο την αγαπάω περισσότερο είναι η απλότητά της. Λέει απλά μια ιστορία. Γυρίζει γύρω από δύο ήρωες και οτιδήποτε άλλο απλά δεν μας αφορά. Ούτε ο αντίκτυπος των πράξεών τους στην κοινωνία, ούτε το πως τους βλέπουν οι έξω, τίποτα τέτοιο. Μου αρέσει αυτό σε μια ταινία. Με κάνει να νιώθω πιο κοντά στους ήρωες.


Οι οποίοι με ιντριγκάρουν αμφότεροι σαν χαρακτήρες. Ο Kit ποζάρει τόσο σε μας όσο και στη Holly. Πιστεύει βαθιά πως είναι ξεχωριστός και θέλει να μείνει στην ιστορία. Φαίνεται ιδιαίτερα αυθόρμητος όμως προσωπικά ποτέ δεν με έπεισε. Νιώθω πως κάθε κίνησή του είναι προσχεδιασμένη. Σαν να έχει προβάρει κάθε πράξη που θα εντυπωσιάσει τη Holly. Αυτό που είναι φανερό, είναι πως κρύβει μέσα του πολύ σκοτάδι. Η ευκολία με την οποία διαπράττει ένα φόνο σοκάρει. Και ακόμη περισσότερο σοκάρει πως όλη αυτή βία βγαίνει ήσυχα και απρόβλεπτα. Από αυτόν τον άνθρωπο μπορώ να περιμένω τα πάντα. Δίπλα του η Holly, ήσυχη και αυτή και ταυτόχρονα άβουλη. Τον ακολουθεί τυφλά, παραδέχεται πως δεν τον ξέρει πραγματικά αλλά επιμένει να βρίσκεται εκεί(ως ένα σημείο).


Δύο άνθρωποι που μέσα σε λίγο καιρό περνάνε τόσα πράγματα που άλλα ζευγάρια θα ήθελαν ζωές κι όμως ο ένας δεν ξέρει τι κρύβει μέσα του ο άλλος. Ίσως γιατί ακόμη δεν γνωρίζουν τους ίδιους τους εαυτούς τους. Είναι μαζί επειδή έτυχε, επειδή το θέλουν, από ανάγκη ή επειδή δεν έχουν άλλη επιλογή; Και μην περιμένεις την απάντηση να βρεις στο φιλμ...ψάξε μέσα σου.


4 σχόλια:

  1. Aρκετά ωραία ταινία, λυρική με σημαντικά σχόλια για την ενηλικίωση. Μου θύμησε λίγο, το "Wild at Heart" του Λιντς.
    Μια χαρά ήταν ο Μάλικ σε αυτές τις βατές ταινίες, από την "Λεπτή Κόκκινη Γραμμή" και μετά δεν ξέρω τί έγινε ... βάλθηκε ο άνθρωπος να γίνει "Ευρωπαίος" ... τότε θα είδε πολύ Μπέργκμαν και Γκοντάρ, φαίνεται ... τι να πω;
    Πάντως, όταν γράψεις για το Δέντρο θα πέσει πολύ θάψιμο.
    Το "The New World" σου άρεσε;

    Hulot.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και γαμώ... Απαντώντας παράλληλα και στην ερώτηση του Hulot...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ιχ ο παλιοανώμαλος δε ντρέπεται να αποπλανεί δεκαπεντάχρονα.
    πέρα από τις ανωμαλίες...είναι η αγαπημένη μου του malick.
    καλά που μου το θύμισες γιατί έχω να το δω και κάτι χρονια.
    το the new world είναι αριστούργημα! η δεύτερη καλύτερη του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το New World δεν το έχω δει ολόκληρο νομίζω. Θυμάμαι σκηνές αλλά όχι όλη την ταινία. Βαρετό το είχα βρει αλλά σίγουρα πρέπει να το ξαναδώ σωστά.

    Στο Tree of Life η πρώτη μου αντίδραση ήταν "τι παπαριά ήρθα και είδα". Μόλις όμως "κάθισε" μέσα μου βρήκα αρκετές αρετές. Πάντως προσωπικά δεν με άγγιξε. Ωστόσο δεν θα τη θάψω ποτέ γιατί νιώθω πως για κάποιους μπορεί να είναι ότι είναι το Fountain για μένα και δεν μπορώ παρά να σέβομαι τέτοιες ταινίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή