Τρίτη, 24 Αυγούστου 2010

As though looking throusth a dusty window pane, the past is something he could see, but not touch. And everything he sees is blurred and indistinct...

                                                                        
Το Σάββατο που μας πέρασε έκανα ένα τραγικό λάθος! Ξαναείδα το Fountain. Το θυμήθηκα με αφορμή μια συζήτηση για το αν είναι το αριστούργημα του Αρονόφσκι ή όχι (I've got news for you: φυσικά και είναι) και το θεώρησα αρκετά έξυπνο να το δω μεσημέρι Σαββάτου... Και αν διάλεγα τρεις ταινίες που ορίζουν το "είναι" μου, το Fountain πιθανότατα θα ήταν μία από αυτές, οπότε δεν μπορώ να μοιραστώ αυτά που νιώθω όταν τη βλέπω. Απλά μια σκηνή:


Εκεί που το παρελθόν και το μέλλον συναντούν το παρόν, ακριβώς εκεί το Fountain μπορεί να σε κάνει χάλια...

Κι επειδή ο μαζοχισμός μου δεν έχει όρια, έβαλα στο καπάκι το δισκάκι του 3-Iron. Το άφησα απλά να παίζει αλλά όπως πάντα βρέθηκα να παρακολουθώ αποσβολωμένη! Κάποιες φορές ένα βλέμμα ή ένα άγγιγμα αρκεί. Εκείνος κλέβει στιγμές, εκείνη ζητάει απεγνωσμένα οι στιγμές της να κλαπούν... Διαφορετικοί, ίδιοι... λίγη σημασία έχει. Αυτό που έχει σημασία είναι πως και οι δύο είναι μόνοι και όταν βρεθούν μαζί δεν θα χρειαστεί να μιλήσουν! Με κάποιους ανθρώπους μπορείς να μοιράζεσαι τη σιωπή. Κι επειδή αυτό το θεωρώ μεγάλη ευτυχία, επειδή την πρώτη φορά που είδα αυτή την ταινία ήμουν απόλυτα ευτυχισμένη, γιατί μου θυμίζει πολύ αγαπημένες στιγμές, γιατί νιώθω άβολα να τη βλέπω με παρέα, για όλους αυτούς και για πολλούς ακόμη λόγους είναι η πιο "δική μου" ταινία! Ολομόναχοι μαζί ή...μαζί ολομόναχοι;


Και μια και το ποστ έγινε άκρως προσωπικό ας βάλω και τη σκηνή που σε όλη μου τη ζωή δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ!



Give me back my broken night my mirrored room, my secret life it's lonely here, there's no one left to torture...

17 σχόλια:

  1. το 3-iron είναι δικό μου!!! και το fountain το λατρεύω αλλα μπορείς να το κρατήσεις:p και όχι δεν είναι η καλύτερη του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Άσ΄το κάτω μη γίνει χαμός :Ρ Και με το In the mood for love σ΄έπιασα εσένα αν δεν κάνω λάθος ε; Το Fountain να το ξαναδείς. Είμαι σίγουρη ότι θα αναθεωρήσεις και θα επιστρέψεις μετανιωμένος να παρακαλάς για συγχώρεση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. αγαπώ το cinema του kar wai στο σύνολο του και δεν μπορώ να ξεχωρίζω στιγμές σκηνές ταινίες.
    επιμένω για το 3-iron:) χάρις σε αυτή την ταινία ο τότε aldo έμαθε ότι υπάρχει κάτι που λέγεται συναίσθημα.
    μωρέ όπως σε είπα και πριν...το λατρεύω! απλά το requiem...είναι το requiem:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μα καλοκαιριάτικα, fountain; Χειμώνα το είχαμε δει και μετά θέλαμε πέντε sprite για να το χωνέψουμε. Ωραία ταινία βέβαια. To 3-iron που μάλλον από τον it aldo raine το εντόπισα έχω βαρεθεί να πρήζω την κοπέλα μου να το δούμε. Θα το δω τελικά μόνος μου να ησυχάσω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ίσως νάνε και καλύτερα που δεν θα το δεις με την κοπέλα σου. ξες υπάρχουν και κίνδυνοι:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ο μόνος κίνδυνος είναι ότι η ταινία θα σας σημαδέψει μαζί! Αυτό μπορεί να είναι εξίσου καλό και κακό :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. μπορεί όμως να σε πει στην αρχή ""μα ταινία με κινέζους θα δούμε???"" κατά την διάρκεια να χασμουριέται και να αναρωτιέται για την δεν μιλάνε!!! και στο τέλος να σε ρίξει ένα "καλύτερα να βλέπαμε πάλι το λυκόφως"!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Και που απαντάς όλο τσαντίλα "δεν είναι κινέζοι, κορεάτες είναι" χαχαχα classic!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Άσε φίλε ναι έτσι λέει. Εντάξει καταλαβαίνω ότι είναι λίγο ως πάρα πολύ ενοχλητικοί. Μιλάνε ενοχλητικά, γελάνε ενοχλητικά, κινούνται ενοχλητικά, πολλαπλασιάζονται με το νερό και μεταμορφώνονται σε κατσαρίδες (α όχι αυτοί είναι οι εβραίοι). Αλλά τέλος πάντων όλα αυτά δεν τους εμποδίζουν από το να κάνουν καλές ταινίες. Στο κάτω κάτω της γραφής της κάνουν έτσι ώστε να δείχνουν σουπερ κουλ στον υπόλοιπο κόσμο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Η μεγάλη απάτη τους είναι η εξαιρετική φωτογραφία. Μέχρι και διαφήμιση για σαμπουάν να δεις θα είναι τρομερή!

    Πάντως κι εγώ δεν τους θεωρώ ιδιαίτερα σοβαρούς και πραγματικά κατά καιρούς έχουν βγάλει ΠΟΛΥ ΚΑΚΕΣ ταινίες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Από τις τρεις ταινίες διαλέγω την τελευταία!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Λακωνικός αυτή τη φορά :Ρ

    Με αυστηρά αντικειμενικά κριτήρια ίσως να συμφωνούσα κι εγώ! Αλλά όπως την προτιμώ από το ομολογουμένως καλύτερο 2046, έτσι προτιμώ και το 3-Iron έναντι αυτής. Πάντως την αγαπάω πιο πολύ από το Fountain

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Εγώ πάλι προτιμώ το Fountain (το Mood δεν το έχω δει).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Για το "The Fountain", να μην τα ξαναγράφω, το τι συναισθήματα μου δημιούργησε(και μου δημιουργεί κάθε φορά που την βλέπω ή ακούω το ost) όταν την είδα είναι απερίγραπτα με λόγια όπως γράφει και η Annie_Hall.
    Είμαι ευτυχισμένος άνθρωπος που αυτή η ταινία έγινε στα χρόνια της ζωής μου και σας εύχομαι ειλικρινά(μα τόσο ειλικρινά) να δείτε και εσείς μία ταινία που θα σας κάνει να αισθανθείτε όλα αυτά τα απερίγραπτα συναισθήματα!

    Καλά το "In the Mood for Love" είναι ένα αριστούργημα(και βεβαίως συμβάλει και η τελική σκηνή,πάντα εκτιμώ τα έργα που έχουν "ωραία" τελική σκηνή, μου δείχνει ότι ο σκηνοθέτης το έψαξε τι να βάλει και όχι να την τελειώσει άρον άρον, όπως γίνετε στην πλειοψηφία-ακόμα και σε καλές ταινίες)

    Το 3-Iron δεν το έχω δει,παρόλο που έχω δει όλες τις υπόλοιπες του σκηνοθέτη(με το Άνοιξη.Καλοκαίρι... να θεωρώ την καλύτερη του), νομίζω το έχω σε dvd απο εφημερίδα,θα το δω και θα επανορθώσω

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Το 3-Iron δες το. Προσωπικά ήταν για κάποιο διάστημα η αγαπημένη μου ταινία. Από τις ωραιότερες στιγμές μου σε αίθουσα(αν όχι η ωραιότερη)

    ΑπάντησηΔιαγραφή