Τρίτη, 31 Αυγούστου 2010

His fear began when he woke up alone. His terror began when he realised he wasn't....

                                                                              
Πως θα ήταν να ξυπνήσεις στο κρεββάτι ενός νοσοκομείου και αυτό που θα αντικρίσεις να είναι μια έρημη πόλη; Πως θα σου φαινόταν να τριγυρνάς σε κατεστραμμένους δρόμους και να μην ξέρεις τι έχει συμβεί; Σκόρπιες εφημερίδες, ανακοινώσεις εξαφανισθέντων, αυτοκίνητα χωρίς οδηγούς... Ναι θα μπορούσε να είναι εφιαλτικό σενάριο! Μπορεί όμως να γίνει εφιαλτικότερο όταν αρχίσουν να σε κυνηγάνε ζόμπι... Χμ ναι δεν είναι ακριβώς ζόμπι καθώς πρόκειται για μόλυνση. Αυτά εδώ τρέχουν σαν αθλητές σε κατοστάρι και επιδεικνύουν κάποια νοημοσύνη! Πώς αλλιώς θα μπορούσε κάποιος να εκλάβει το ότι περιμένουν μέσα και γύρω από μια εκκλησία; Ο ήρωάς μας λοιπόν που όλα αυτά του συνέβησαν και που δυσκολεύεται ακόμη να τα χωνέψει το βάζει στα πόδια! Για καλή του τύχη θα πέσει πάνω σε δύο ακόμη επιζώντες...


Η ταινία του Boyle ξεφεύγει κάπως από τις κλασσικές ζομποσπλατεριές! Αυτό δεν περίμενα να μου αρέσει αλλά τελικά λειτουργεί. Και λειτουργεί διολεμένα καλά! Ξεκινώντας από το μηδέν ο θεατής έχει κι αυτός ξυπνήσει 28 μέρες μετά. Μαζί με τον Jim ανακαλύπτει τι έχει συμβεί στην Αγγλία, τι απέγιναν οι δικοί του, αρπάζεται κι αυτός από κάθε μικρή καινούρια ελπίδα που αρχίζει να φαίνεται...μέχρι να γκρεμιστεί κι αυτή! Η ταινία είναι εξαιρετικά δομημένη και σφιχτοδεμένη. Σκηνή με τη σκηνή αποκαλύπτεται κάτι νέο. Την απελπισία ακολουθεί η ελπίδα που ακολουθείται από την απόγνωση που γεννάει στο τέλος αισιοδοξία και πάλι απ΄την αρχή!


Από εκεί και πέρα η προβληματική είναι η κλασσική. Σε ακραίες καταστάσεις μέχρι που μπορείς να φτάσεις; Αν η επιβίωσή σου εξαρτάται απ΄αυτό θα χάσεις την ανθρωπιά σου; Δεν αποφεύγει τα απαραίτητα κλισέ ενώ δοκιμάζει να εστιάσει στον κεντρικό χαρακτήρα. Η ομάδα των επιζώντων είναι η μικρότερη δυνατή! Έτσι είναι πιο εύκολο για τον θεατή να ταυτιστεί με τον Jim. Κάπου στο δεύτερο μέρος χώνονται και κάτι παρανοϊκοί στρατιωτικοί στην ιστορία σαν μια επιπλέον απειλή. Δεν πέταξα κι απ΄τη χαρά μου με την εξέλιξη αλλά δεν με ενόχλησε κιόλας. Εξάλλου η ταινία έχει τόσο καλό ρυθμό που είναι αδύνατο να βαρεθείς!


Τρομερή φωτογραφία! Τα πλάνα του άδειου Λονδίνου σου κόβουν την ανάσα και κάνουν την καρδιά σου να σφίγγεται! Επίσης έχουμε κι ένα εξαιρετικό soundtrack που προσφέρει στη δημιουργία ατμόσφαιρας που κάνει την ταινία να φεύγει το είδος του σπλάτερ και να στέκεται με αξιώσεις σ΄αυτό του αγωνιώδους θρίλερ! Ε ναι γιατί καλό μακελειό δεν βλέπουμε... Πάντως είναι φανερά επηρεασμένος από τον Ρομέρο και αυτό είναι πάντα καλό! Βρήκα πανέμορφο(ναι νομίζω αυτή είναι η σωστή λέξη) το τέλος, και όσο κι αν ψιλοστράβωσα όταν για λίγο ψιλοξέχασαν τα ζόμπια και το γύρισαν στο κυνηγητό με τα φαντάρια, δεν μπόρεσα να μη χαμογελάσω ικανοποιημένη!

Εγώ πάντως θα χωνόμουν στο άδειο Westminster έτσι για το φαν!

21 σχόλια:

  1. Όσο χάρηκα που έκανε αυτό το soundtrack o John Murphy που έτσι κι αλλιώς τον λάτρευα, τόσο τα πήρα που άκουσα τα ίδια κομμάτια στο Kick-Ass.. Κρίση, κρίση τι να πεις.. Δεν είναι κι ο Danny Elfman που γράφει παρτιτούρες και στο χαρτί υγείας..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αυτό το Kick-Ass ακόμη δεν το είδα :(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. και δε χάνεις και τίποτα..
    Πρέπει πραγματικά να ΜΗΝ ΕΧΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ άλλο να δεις, και ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ να κάνεις

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Oχιιιιιι, γαμάει το είδα και μετά έκανα κινήσεις καράτε. Απλά πρέπει να μην το πάρεις και πολυ σοβαρά από την αρχή.
    Καλά το 28 μέρες μετά το είχα λατρέψει απορώ πως κάποιοι θεωρούν την συνέχεια καλύτερη. Έχει και αυτά τα γαμάτα νευρόσπαστα πλάνα .Άσε που από αυτή την ταινία αγάπησα και τον κατα τ'άλλα σουπερ αδιάφορο C.Murphy.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Λατρευω Boyle,ολα μου αρεσαν μεχρι στιγμης εκτος απο το Sunshine,βαρετο το βρηκα..Αλλα στο 28 Days Later γαμησε κι εσπειρε!Με το αδειο Λονδινο,με τις ροκιες,με τη φωτογραφια,τη σκηνοθεσια,με τα ολα του.Η συνεχεια μουδιασμενη..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τον C.Murphy εγώ τον αγαπάω! Κι επειδή τον είδα στο Inception θυμήθηκα να ξαναδώ αυτή την ταινία! Έχει μια μελαγχολία το βλέμμα του που ταιριάζει γάντι σε αυτή την ταινία!

    tarαntina τον Boyle τον θεωρώ αηδιαστικά υπερεκτιμημένο. Καλός σκηνοθέτης αλλά ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ δεν το έχω δει από αυτόν. Το Sunshine το βρήκα υπέροχο...μέχρι ένα σημείο! Μετά...ας μη τα συζητήσουμε, μας διαβάζει κι ο Aldo. Εδώ πάντως νομίζω ότι έδωσε τον καλύτερο εαυτό του! Πρέπει να ξαναδώ και το trainspotting που το είχα δει εφηβάκι και καραγούσταρα αλλά το ξέχασα γρήγορα. Στο μυαλό μου έχει καταγραφεί ως απάτη αλλά ίσως αναθεωρήσω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Το Trainspotting είναι Η Ταινιάρα του Boyle.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. πρέπει να σταματήσεις να κανεις πρωινές αναρτήσεις για πράγματα που αγαπάω ε:) αποσυντονίζομε και κάνω επικές γκάφες!

    η ταινία είναι υπεροχη! μακράν η καλύτερη δουλειά του boyle. βάλτε και μένα στο team cillian!
    annie για το Sunshine συμφωνούμε πάνω κάτω.
    και γω το λάτρεψα για το αριστουργηματικό πρώτο μέρος! μετά το το έχασε κάπου ο boyle...αλλα προσωπικά προτιμώ να κρατάω (σχεδόν)πάντα τα προτερήματα μια ταινίας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Οι ταινιάρες του Danny Boy(le): Shallow Grave (1994) που έβγαλε και τον Ewan McGregor, Trainspotting (1996) αξεπέραστο και βγάζει τον Robert Carlyle, 28 Days Later (2002) ξανακάνει μόδα τα zombies και ευρύτερα γνωστό τον Cillian Murphy και Slamdog Millionaire ξανακάνει μόδα το Bollywood και τσιμπάει και 8 αγαλματάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Τι γκάφα έκανες Aldo?

    Αυτό με τα προτερήματα το έχω κι εγώ αλλά μόνο όταν συμπαθώ τον σκηνοθέτη :)

    akis το Slamdog το αγάπησα και το ευχαριστήθηκα πάρα πολύ αλλά είναι ταινία της μιας φοράς. Το Trainspotting κάποτε θα το ξαναδώ αλλά πραγματικά δεν νομίζω καμιά του ταινία να μου αρέσει περισσότερο από αυτή εδώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. έβαλα αντί για νερό σόδα στον καφέ:)

    αυτό το Shallow Grave πρέπει να το δω κάποτε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Εγώ πάντως δεν συμμερίζομαι τον ενθουσιασμό σου γι’ αυτήν την ταινία όπου την βρήκα αρκετά συμπαθητική αλλά ως εκεί. Ο Μπόιλ προσπάθησε να ανανεώσει το είδος με κάποιες σεναριακές ιδέες (ζόμπι που τρέχουν γρήγορα) καθώς και σκηνοθετικές πινελιές (γρήγορη σκηνοθεσία, κοφτό μοντάζ, κάμερα στο χέρι σε ορισμένες σκηνές αν θυμάμαι καλά) που μπορεί να βρήκε ένθερμο κοινό στην νεολαία, εμένα όμως ως λάτρης της κλασσικής μυθολογίας των ζόμπι δεν με ικανοποίησαν. Ενώ η ταινία ξεκινάει με ένα πολύ δυνατό σεναριακό εύρημα και εντυπωσιακές εικόνες στην συνέχεια επικεντρώνεται στο πόσο γρήγορα τρέχουν τα ζόμπι! (το ξέρω, έγινα κακός). Πολύ καλή η φωτογραφία.
    Όσο για το sequel, για μένα ήταν απαράδεκτο και μια κακή ταινία με κάκιστα ζαλιστικά πλάνα και με ένα ανύπαρκτο σενάριο.
    Για μένα η καλύτερή του ταινία είναι το Trainspotting ενώ το “Sunshine” εκτός από βαρετό το βρήκα και κακή ταινία. Το “Shallow Grave” είναι ένα εξαιρετικό ψυχολογικό θρίλερ.

    2,5: Απλώς ενδιαφέρον (+)

    0: Κακή / 1: Μετριότατη / 2: Απλώς ενδιαφέρον / 3: Καλή / 4: Πολύ καλή / 5: Αριστούργημα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Μα εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ζόμπι(κι ας έβαλα στα tags, dead things). Το τρέξιμο με ξενέρωσε κι εμένα αλλά έχουμε να κάνουμε με μόλυνση που ξυπνά την οργή και διεγείρει τις αισθήσεις άρα ήταν λογικό!

    Το sequel δυστυχώς δεν το έχω δει(έχω δει κάποιες σκηνές όμως) ακόμη. Το Sunshine μέχρι ένα σημείο είναι υπέροχο και σκηνοθετικά μου άρεσε υπερβολικά. Πάντως σε γενικές γραμμές συμφωνούμε, δεν είναι και τόσο γαμάτος ο Boyle.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Πφφ,ταινιάρα!Μαζί με του Snyder,οι καλύτερες του είδους.Γενικά ο Boyle είναι από τους πολύ αγαπημένους μου.Μόνο το millions δεν έχω δει αλλά όλα τα άλλα μου άρεσαν πολύ.Το sunshine προς το τέλος χάλασε...Τώρα περιμένω πως και πως 127 hours...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Δεν έχεις κι άδικο για την μόλυνση. Πιστεύω ότι στην σημερινή εποχή δεν υπάρχουν καθαρές “ζομποταινίες", αλλά παρακλάδια της.

    Για το sequel ένα θα σου πω: Αν στην ταινία του Μπόιλ τα ζόμπι έτρεχαν σε ρυθμούς 800 μέτρων, στο sequel τρέχουν σε ρυθμούς 100 μέτρων. Τρέχουν πιο γρήγορα και από τον πιο ταχύ άνθρωπο του κόσμου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Μετανόησε αδερφέ, δες 9 φορές το Pulp Fiction και χάρισε σε έναν συνάνθρωπο ένα foot massage μήπως και βρεις συγχώρεση... Άκου από σένα το πήρε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Με αυτά που διάβασα για το "Pulp Fiction" στο σχόλιο που μου έκανες (ξέσεις εσύ που) είναι σαν να την έχω ήδη δει 9 φορές!!!.
    Όσο για το "foot massage" :p

    ΑπάντησηΔιαγραφή